Για την προέλευση του ονόματος μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε. Είναι όμως βέβαιο είναι ότι η λέξη 'Aγναντα είναι ελληνική, προερχόμενη από το επίρρημα αγνάντια που σημαίνει απέναντι, αντίκρυ (αγναντεύω = βλέπω απέναντι ή κοιτάζω από μακριά).

Τα 'Aγναντα είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της περιοχής των Τζουμέρκων του Νομού 'Aρτας. Τα Τζουμέρκα (Αθαμανικά όρη) είναι ένα τμήμα της οροσειράς της Πίνδου, ορεινή βεβαίως περιοχή που συγκροτείται από περίπου 30 χωριά. Η δημοτική μούσα ύμνησε την περιοχή με στίχους "... κι εσείς Τζουμέρκα κι 'Aγραφα, παλικαριών λιμέρια ..." (Ν.Γ.Πολίτης-Εκλογαί από τα τραγούδια του Ελληνικού λαού).

Τα 'Αγναντα από το 1882 μέχρι το 1909 ήταν έδρα της Επαρχίας Τζουμέρκων και από το 1883 μέχρι το 1912 τυπικά, αλλά στην ουσία μέχρι το 1914, που έγιναν οι Κοινοτικές εκλογές, ήταν έδρα του ομώνυμου Δήμου Αγνάντων. Από το 1998 μέχρι το 2010 ήταν έδρα ομώνυμου Δήμου στον οποίο εντάχθηκαν οκτώ πρώην Κοινότητες. Από το 2011 ο Δήμος Αγνάντων συνενώθηκε με το Δήμο Αθαμανίας και με τις Κοινότητες Μελισσουργών και Θεοδωριάνων και αποτέλεσαν το νέο Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων με έδρα το Βουργαρέλι και τα ’γναντα παρέμειναν Δημοτική Ενότητα.

Βρίσκονται σε απόσταση περί τα 55 χιλ. βορείως της 'Αρτας (χάρτης) και 50 ανατολικώς των Ιωαννίνων και συνδέονται με τις πόλεις αυτές οδικώς, με δρομολόγια των ΚΤΕΛ. Το κέντρο του χωριού έχει υψόμετρο 650 - 700 μ, ενώ οι πιο ψηλές συνοικίες του, στους πρόποδες (ριζά) του βουνού, πλησιάζουν τα 1000 μ. και το βουνό στους πρόποδες του οποίου βρίσκονται τα 'Αγναντα έχει ύψος περίπου 2.150 μέτρα.

Έχει πολλά πηγαία νερά (πηγές: Κρύας Βρύσης, Καρούλας, Χαλασμένου, Βρυσμούρας, Γκούρας κλπ) και πυκνότατα δάση με ποικιλία δέντρων, μεταξύ των οποίων κυριαρχούν τα ελάτια, τα πλατάνια, τα πεύκα, αλλά και οι κουμαριές, οι ρείκες και οι τσιρμιντζέλες. Κύριο χαρακτηριστικό των Αγνάντων είναι η πλουσιότατη βλάστηση. Αυτή συνθέτει ένα απέραντο φυσικό τοπίο με θαυμαστή αρμονία και πλούσια ποικιλία αποχρώσεων, φωτισμού και ανταύγειας, που βαθμιαία μεταλλάσσονται, αναπροσαρμόζονται κατάλληλα και εναρμονίζονται πλήρως προς τον εποχικό κύκλο της φύσης.

Οι λόφοι που περιβάλλουν το Χωριό είναι κατάφυτοι. Από αυτούς, εκείνοι του Αϊ - Λια και του Αγίου Χριστοφόρου, σχεδόν μέσα στο Χωριό, καλύπτονται από πυκνότατα και πανύψηλα πεύκα σχηματίζοντας τους υπέροχους ομώνυμους πευκώνες, και οι υπόλοιποι, μεταξύ των οποίων και οι πλησιέστεροι προς το Χωριό, της Γωνιάς, της Μεντζερίστρας, του Καμποδούκα, του Αετού, του Κρόκου και των Θεοδουλίων, αποτελούν πανέμορφους ελατιώνες.

Το κυρίως χωριό διχοτομείται από ένα χείμαρρο, τον Αγναντίτη, και οι πολλοί όμορφοι συνοικισμοί που το περιβάλουν, διατάσσονται βαθμιδοειδώς από την ανατολική όχθη του Αράχθου (Φράστα - Τρυποκόζη) μέχρι τους πρόποδες του βουνού (Μακρύκαμπος, Κονάκια, Στρανά). Οι ενδιάμεσοι συνοικισμοί είναι: Γοργούσα, Λιβάδια, 'Αρτισσα, Δάφνη, Ζίφκος, Βίλλια, Παλαιοχώρι, Θεοδούλια και Σκέζα.